Uşşâki meşayıhından Sıddık Naci Eren efendinin silsilesinden Şeyh Alim Sinan efendi bir çok eser yazmıştır. Tercüme ettiği eserlerden biri de Hace Abdullah Herevi hz.nin Menazilus Sairin eseridir.

Bu eser tasavvufi makamları anlatır.

Nurbahşiyye’de seyrüsülûkün en önemli unsurlarından biri Kübrevî şeyhi Seyyid Ali Hemedânî’nin derlediği Evrâdü’l-Fetḥiyye’nin okunmasıdır. Bu evrâdın ardından “lâ ilâhe illâ ente yâ hayyü yâ kayyûm”, “lâ ilâhe illallah” ve “Allah” diye zikredilir. İşrak namazından sonra 100 kere “Allāhüekber”, 100 kere de “Allāhümme salli alâ Muhammed ve alâ âli Muhammed ve sellim” denir. Bunlar ikindi namazından sonra da tekrarlanır. Toplu halde yemek yenmişse yemeğin ardından “Allah” ve “elhamdülillâh” denir (Harîrîzâde, III, vr. 207^b). (1)

Hz. Peygamber’in işareti üzerine Hz. Osman karşısına geçip oturdular. “Bâtının tahliyesi” ile emir olunarak, karşılıklı yüz yüze sessizce oturup, harfsiz ve sözsüz, kalbî bir ifade tarzı ile kelime-i tevhidi Hz. Osman’a tâlim ettiler. Belirtildiğine göre Nurbahşiyye, Aşkıyye ve Hz. Osman’a müntehi olan tarikatlar bu usule riayet etmektedirler. [5]

Günümüz Nurbahşilerinin Zikri :

Evradı Fethiyye okunuşu :

Muhammed Nurbahş hz.nin türbesinin videosu :

Kaynaklar :

(1) https://islamansiklopedisi.org.tr/nurbahsiyye

(2) https://muhammetcig.wordpress.com/tarikatlar-ve-kuruculari/

[5] Muhiddin Usta, Tabibzâde Mehmed Şükrî Efendi Ve Silsilenâme-İ Sûfiyye İsimli Eseri, YLT, İstanbul 2006

İbn-i Hafif hz. , Pir Hasan Hüsameddin Uşşaki hz.nin evradında yazmış olduğu zatlardandır.

……

Büyük velîlerden. İsmi Muhammed bin Hafîf eş-Şîrâzî, künyesi Ebû Abdullah, lakabı İbn-i Hafîf’dir. Babası sultan idi. 889 (H.276) senesinde Şîrâz’da doğdu. 981 (H.371)’de Şîrâz’da vefât etti. Zâhir ve bâtın ilminde zamânının en meşhûr âlimi ve büyük velîsi idi. Hakîkatlara dâir geniş bilgiye sâhipti ve büyük bir ifâde gücü vardı. İbn-i Hafîf, Ebû Tâlib Hazrec-i Bağdâdî’nin talebesiydi. Kettânî, Yûsuf bin Hüseyin er-Râzî, Ebü’l-Hüseyin Müzeyyen, Ebû Amr Dımeşkî, Hallâc-ı Mansûr, Cüneyd-i Bağdâdî ve birçok âlimin sohbetlerinde bulunmuş, onlardan ilim öğrenmiştir. Kelâm ilmini İmâm-ı Eş’arî’den öğrenen İbn-i Hafîf, Şâfiî mezhebindeydi.

Sözlerinden :

“Tasavvuf, tabii ve düşük huylardan beri olmaktır.”

“Sâlih bir insana en zararlı şey, nefsine kolaylık göstermesidir.”

“Takvâ, seni Allahü teâlâdan uzaklaştıran her şeyden uzaklaşmandır.”

“Tevekkül; olan şey ile yetinmek ve olmayan şeye râzı olmaktır.”

“Kalbin olgunlaşması, Allahü teâlânın zikri ile olur.”

“Îmân, Allahü teâlânın gayba âit bildirdiği bütün şeyleri, kalbin tasdîk etmesidir.”

“Tasavvuf, Allahü teâlâya giden yolu bulmaktır.”

“Riyâzet, nefsi hizmetle kırıp, Allahü teâlâya ibâdette gevşeklik göstermesine mâni olmaktır.”

“Kul, ancak dünyâdan yüz çevirmekle Allahü teâlâya ulaşır.”

http://biriz.biz/evliyalar/Ibn-iHafif.htm

http://www.tezkiretulevliya.net/60-abdullahihafif.html

https://ehlisunnnetde.tr.gg/%26%23304%3BBN%26%23304%3B-HAF%26%23304%3BF.htm

Evliyanın büyüklerinden, insanların hayırlısı, tarikat sahibi, Hak dostu, hakikat arayanların rehberi, zahiri ilimlerde de yüksek bir veli. Haram ve şüphelerden sakınan ince din bilgilerini, tasavvuf meselelerindeki müşkilleri çözmekte emsalsiz, duası kabul olan yüce zatlardan. Doğruyu söylemekten çekinmeyen, ilmi ile amel eden çok mütevazı her hali ibadet olan, zamanın biriciği gönül gözü açık her hali dine uygun daima nefsi ile mücadelede, insanlara Allah- u Tealla’ nın emirlerini hatırlatıp yasaklarından emreden geçmişimize ışık tutan tarihi yüce bir insandır. Peygamberimiz (s.a.v.) “Nebiyyül Ümmiye” diye medh olunmaktadır. Ümmi Sinan Hazretleride Enderun tahsili yapmış alim bir zat olmalarına rağmen gördükleri bir mânâ üzerine Ümmi Mahlası kullanmışlardır. Halveti tarikatının Sinaniye kolunu kurmuştur. Kanuni Sultan Süleyman tarafından İstanbul’a çağrılan Ümmi Sinan Hz.’leri Topkapı, Şehremini-Pazartekke’de dergahını kurmuş ve irşada başlamıştır. ve orada ölmüş baş halifesi Nasuh Dede’nin Eyüp Düğmeciler’de bulunan dergahına sırlanmıştır.  

…

893 yılında dünyaya geldiği 976(1568) yılında vefat ettiğidir. Mübarek ömürleri 83 yıldır. Ümmi Sinan Hazretleri iki eser bırakmıştır. Bunlardan birincisi, “Risâle-i Şerife-i İstanbuli Ümmi Sinan” diğeri de irfanını gösteren “İlahiler Divanıdır”.

…

Şeyh Ahmed Hüsâmeddin’in, Hüsâ­meddin Uşşâki hz için yazdığı
“Kendi pirinden alıp irşadı pes Hem dahi Ümmî Sinan etmiş nefes”
mısraından, Hüsâ­meddin Uşşâki’nin Halvetiyye’nin Sinâniyye kolunun kurucusu İbrahim Ümmî Si­nan’dan da icazet aldığı anlaşılmaktadır.

Ümmî Sinan 976’da (1568) vefat ettiğine göre Hüsâmeddin Uşşâki bu tarihten önce Uşak’ta onunla görüşmüş olmalıdır. Hüse­yin Vassâf, Uşşâki Tekkesi’nde Hüsâmed­din Uşşâki’ye ait eşyalar arasında Sinânî tac ve hırkanın da bulunduğunu söyler.

TDV İslâm Ansiklopedisi

http://sites.google.com/site/ummisinan/

https://www.ummisinan.org/ummi-sinan-hz